Web Analytics
مصطفی مستور

مصطفی مستور

مصطفی مستور نویسنده‌ی معاصر ایرانی در سال 1343 در شهر اهواز به دنیا آمد. او که از همان کودکی بسیار کنجکاو و پرسشگر بود، به حوزه فلسفه علاقه نشان داد. همچون بسیاری از نویسندگان و شاعران شناخته شده، ابتدا تحصیلات دانشگاهی غیرمرتبط با ادبیات را برگزید، او رشته مهندسی عمران در دانشگاه شهید چمران اهواز را انتخاب کرد اما پس از دریافت مدرک کارشناسی در این رشته، در مقطع کارشناسی ارشد و در رشته زبان و ادبیات فارسی ادامه تحصیل داد. او مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته ادبیات از همین دانشگاه اخذ نمود. مجله کیان که نشریه ارگان روشنفکری دینی در ایران بود اولین جایی بود که مستور داستان کوتاه «دو چشم خانه خیس» را بعنوان اولین اثر جدی خود در آن منتشر کرد.

«عشق روی پیاده رو» نام اولین مجموعه داستان مصطفی مستور است که در سال 1377 توسط نشر رسش منتشر شد. پس از آن رمان محبوب «روی ماه خداوند را ببوس» را زیر چاپ برد، و خیلی زود توجه منتقدان را به خود جلب کرد. نویسنده در اولین رمان خود دست روی موضوع حساسی به نام «شک» گذاشته بود. رمان «روی ماه خداوند را ببوس» با اینکه شروع خوبی دارد و سوالهایی را در ذهن مخاطب ایجاد می کند اما به نظر نگارنده هرچه جلوتر می رود از قدرتش کاسته می شود و در انتها مخاطب را با سوالهایش تنها می گذارد.

آثار بعدی مستور اغلب در قالب داستان کوتاه منتشر شده است. مجموعه هایی چون «چند روایت معتبر» «تهران در بعدازظهر» «من دانای کل هستم» «حکایت عشقی بی قاف بی شین بی نقطه» «بهترین شکل ممکن» «زیر نور کم» از جمله آثار منتشر شده او هستند. داستانهای بلند دیگری نیز از این نویسنده به چاپ رسیده است که از آنها می توان به «من گنجشک نیستم» «استخوان خوک و دستهای جذامی» «سه گزارش کوتاه درباره نگار و نوید» و  «عشق و چیزهای دیگر» اشاره کرد.

شاید یک ویژگی نوشته های مستور که در بین نویسندگان ایرانی کمتر دیده می شود، تکرار شخصیتهای داستانهای اوست. شخصیتهایی که در مجموعه های متفاوت او حضور دارند و به گونه ای مخاطب را نسبت به سرنوشت نهایی خویش خارج از هر مجموعه داستان کنجکاو نگاه می دارند. از این نظر می توان به نمونه موفق خانواده گلَس در آثار جی.دی. سلینجر اشاره کرد.

دو نمایشنامه «دویدن در میدان تاریک مین» و «پیاده روی در ماه» که هر دو از سوی نشر چشمه منتشر شده اند، از دیگر آثار مصطفی مستور به شمار می روند. در حوزه ترجمه نیز آثاری از ریموند کارور (فیل، صمیمیت، تلفن بی موقع، فاصله و داستانهای دیگر، پاکتها و چند داستان دیگر) را ترجمه کرده است و همچنین یک اثر به نام «سرشت و سرنوشت، سینمای کریشتف کیشلوفسکی» اثر مونیکا مور نیز در پرونده ترجمه های او به چشم می خورد.

اما این انسان خوش ذوق ادبیات ایران دو کتاب در حوزه شعر نیز به چاپ رسانده است: «و دستهایت بوی نور می دهند» و «گربه همسایه» که هر دو آنها توسط نشر مرکز منتشر شده اند.

در زمینه پژوهش دو کتاب «مبانی داستان کوتاه» و «پرسه در حوالی زندگی» که اولی ساختار داستان کوتاه و اجزای آن را به صورت مفصل توضیح می دهد و دومی عکس نگاری های مستور روی عکسهایی به انتخاب کیارنگ علایی است. 

«معسومیت» نام تازه ترین اثر داستانی آقای نویسنده است که در سال 1398 توسط نشر مرکز وارد بازار کتاب شده است.

مصطفی مستور

نقل قول ها

همه‌شون اولش خوبند. عینِ یه پر سبکند اما یواش یواش عینهو یه کوه سنگین می‌شن. یه کوهِ غصه. به نظرِ من که هر زن عینهو یه کوهِ غصه می‌مونه. عاشقِ هر کسی که شدی دیگه نمی‌تونی فراموشش کنی. واسه همینه که عشق یعنی هیولا. تا وقتی کسی رو دوست نداشته باشی راحتی اما همین که عاشق شدی اون کوه می‌آد سراغت. من که از عاشق شدن مثلِ هیولا می‌ترسم. تو نمی‌ترسی؟


‌‌+: تو چطور به کسی که تا حالا ندیدیش می‌گی دوستت دارم؟

-: شاید یکی از دلایلش این باشه که من نمی‌دونم اون طرفِ این کلمات کی هست. نمی‌دونم چه شکلی هستی. این‌طوری هر شکلی که دوست داشته باشم می‌سازمت. اگه ببینمت دیگه می‌شی یه نفر. اما حالا صد نفری. هزار نفری. یه میلیون نفری. تا ندیدمت تو هرکسی می‌تونی باشی که من دوست داشته باشم

حکایت عشقی بی قاف بی شین بی نقطه

  • حکایت عشقی بی قاف بی شین بی نقطه

    9,500 تومان
    موجود نیست
  • روی ماه خداوند را ببوس

    19,000 تومان
    موجود نیست

مشخصات نویسنده

  • ایران
  • جوایز بهترین رمان سال 1379 - بهترین رمان سال 1380 - جایزه ادبی اصفهان 1382 -
  • تولد / مرگ 1343

مصطفی مستور (زاده ۱۳۴۳ در اهواز) داستان‌نویس، پژوهشگر و مترجم و شاعر ایرانی است.

نویسندگان